Jendeak ez du nahi espiritualtasunaz hitz egin diezaioten, ez baitaki zer esan nahi duen hitz honek; ez daki erlijiotasuna baino zerbait gehiago adierazten duela, eta ez datorrela bat tradizioz jaiera, debozioa edo pietatea deitzen dugunarekin. «Espiritualtasunak» Jainkoaren Espirituarekin «bizi-harremanak» bizitzea esan nahi du; eta hau, giza esperientzia bakoitzean Jainkoa «bizi-iturburu» bezala esperimentatzen denean bakarrik da posible.
Jürgen Moltmann-ek azaldu duen bezala, Jainkoaren Espirituarekin harremanetan bizitzeak «ez darama giza zentzumenak zokoratzen dituen espiritualtasun batera, nor bere barnera itzultzera, gorputzaren etsai litzatekeen horretara, mundutik aparte bizitzera, baizik eta biziarekiko maitasunaren bizitasun berri batera». Hila denaren, kristaldua edo sentikaitz denaren kontra, Espirituak biziarekiko maitasuna iratzartzen du beti. Horregatik, «espiritualki» bizitzea «heriotzaren aurka bizitzea da», bizia baiestea ahuldadea sentitu arren, beldurra, gaixotasuna, nahiz errua sentitu arren. Jainkoaren Espirituari irekirik bizi denak bizia hazarazten duen ororekin dirdira egiten du, eta kalte egiten eta hiltzen duen ororen aurka asaldatzen da.
Biziarekiko maitasun honek alaitasun desberdin bat eragiten du, guztiekin adiskidetsu, irekirik eta bakean bizitzen irakasten du, guztiok batak besteari bizia emanez, bizitza duinago eta zoriontsuago egiteko zereginean bata bestearen lagun izanez. Espirituak pertsonagan isurtzen duen bizi-energia honi, «energia erotizatzaile» deitzera ausartu da Moltmann; izan ere, era gozagarri, erakarle eta liluragarrian biziarazten du.
Esperientzia espiritual honek bihotza zabaldu egiten du, sentitzen hasten gara geure igurikimen eta gurari hondokoenak Jainkoaren promesekin nahasten direla; gure bizi finitu eta mugatua infiniturantz irekitzen da. Orduan, halaber aurkitzen dugu ezen «bizia santu egitea» ez dela moralizatzea, baizik eta Espiritu Santuaz bizitzea, hau da, Jainkoak dakusan eta maite duen bezala ikustea eta maitatzea: ona, duina eta ederra, betiko zorionerako irekia.
Hauxe da, Joan Bataiatzailearen arabera, Kristoren misio edo eginkizun handia: «guztiok Espiritu Santuaz bataiatzea», Espirituarekin harremanak izanez bizitzea. Honek bakarrik libra gaitzake Jainkoarekiko fedea era triste, makal eta ahulean bizitzetik.
José Antonio Pagola
Itzultzailea: Dionisio Amundarain
Urteko 2. igandea – A (Joan 1,29-34)
AMAR LA VIDA
La gente no quiere oír hablar de espiritualidad, porque no sabe lo que encierra esta palabra; ignora que significa más que religiosidad, y que no se identifica con lo que tradicionalmente se entiende por piedad. «Espiritualidad» quiere decir vivir una «relación vital» con el Espíritu de Dios, y esto solo es posible cuando se experimenta a Dios como «fuente de vida» en cada experiencia humana.
Como ha expuesto Jürgen Moltmann, vivir en contacto con el Espíritu de Dios «no conduce a una espiritualidad que prescinde de los sentidos, vuelta hacia dentro, enemiga del cuerpo, apartada del mundo, sino a una nueva vitalidad del amor a la vida». Frente a lo muerto, lo petrificado o lo insensible, el Espíritu despierta siempre el amor a la vida. Por eso, vivir «espiritualmente» es «vivir contra la muerte», afirmar la vida a pesar de la debilidad, el miedo, la enfermedad o la culpa. Quien vive abierto al Espíritu de Dios vibra con todo lo que hace crecer la vida y se rebela contra lo que la hace daño y la mata.
Este amor a la vida genera una alegría diferente, enseña a vivir de manera amistosa y abierta, en paz con todos, dándonos vida unos a otros, acompañándonos en la tarea de hacernos la vida más digna y dichosa. A esta energía vital que el Espíritu infunde en la persona, Jürgen Moltmann se atreve a llamar «energía erotizante», pues hace vivir de manera gozosa, atractiva y seductora.
Esta experiencia espiritual dilata el corazón: comenzamos a sentir que nuestras expectativas y anhelos más hondos se mezclan con las promesas de Dios; nuestra vida finita y limitada se abre a lo infinito. Entonces descubrimos también que «santificar la vida» no es moralizarla, sino vivirla desde el Espíritu Santo, es decir, verla y amarla como Dios la ve y la ama: buena, digna y bella, abierta a la felicidad eterna.
Esta es, según el Bautista, la gran misión de Cristo: «bautizarnos con Espíritu Santo», enseñarnos a vivir en contacto con el Espíritu. Solo esto nos puede liberar de una manera triste y raquítica de entender y vivir la fe en Dios.
José Antonio Pagola

No hay comentarios:
Publicar un comentario